Wat is Narcolepsie ?
Iedereen is wel eens moe: tijdens een saaie vergadering bijvoorbeeld of na een avondje stevig stappen. Maar het is iets anders als u dat gevoel de héle tijd hebt, altijd en overal. Narcolepsie-patiënten zijn niet alleen de hele dag moe, ze vallen bovendien overal in slaap. Lange tijd werd de slaapziekte afgedaan als een psychologisch probleem. Dat veranderde in de jaren zeventig toen ontdekt werd dat narcolepsie wel degelijk een ziekte was, en dus niet afgedaan kon worden als ‘karakterzwakte’. Maar de echte doorbraak kwam er tijdens het onderzoek naar zwaarlijvigheid. Eind jaren negentig waren onderzoekers een stofje, orexine, op het spoor gekomen dat de eetlust leek te reguleren. Muizen die geen orexine aanmaakten in hun hersenen, bleken minder te eten dan hun soortgenoten. Die muizen vertoonden bovendien vreemd genoeg alle verschijnselen van narcolepsie. Na onderzoek op overleden narcolepsie-patiënten werd de theorie bevestigd: de slaapziekte narcolepsie lijkt dus te worden veroorzaakt door een gebrek aan de neurotransmitter orexine.
Een geneesmiddel op basis van orexine zou voor narcolepsie-patiënten uitkomst bieden, maar is nog niet op de markt. Nu slikken patiënten amfetamine-achtige preparaten, die hen weliswaar minder slaperig maken, maar vervelende bijwerkingen hebben.
Ook legerpiloten, chirurgen of mensen in ploegendienst kijken reikhalzend uit naar een dergelijk middel. Orexine zou er voor kunnen zorgen dat we wakker blijven, waar, wanneer en hoe lang we willen… Maar is dit wel wenselijk?